فرهنگ

جوهر سخن فردوسی، اندیشیدن و خردورزیدن است. او به ما بانگ می‌زند که در تاریکی و نادانی نمانیم و با اندیشه، راه درست را بیابیم. بیت‌های فراوانی از شاهنامه را می‌توان یافت که در همین‌باره است. سراسر کتاب او، درس زندگی و انسانیت و شادی و کار و کوشش است. اما از همه بیشتر بر به‌کارگیری اندیشه پافشاری دارد. فردوسی به شادی سفارش می‌کند و غم خوردن را کاستن نیرو می‌داند. به‌راستی هم تنها مردمی می‌توانند با جهان پیش بروند که شاد باشند. مردمان غمگین و افسرده نیرویی برای پیش رفتن ندارند.