ملا معزالدین بیدگلی
مقبره ملا معزالدین فرزند ملا ضیاء الدین بیدگلی
تاریخ نگاره : 91/03/30
+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 11:55 توسط مسعود فرزانگان
|
اعضای هیات علمی همایش بین المللی نکوداشت صباحی بیدگلی
اعضای هیات علمی همایش بین المللی نکوداشت صباحی بیدگلی
1- دکتر حسین آذر پیوند دانشگاه آزاد اسلامی کاشان
2- دکتر نصرالله امامی دانشگاه شهید چمران اهواز
3- دکتر مهدی باقری دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
4- دکتر تقی پور نامداران پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
5- دکتر جلیل تجلیل دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران
6- دکتر یدالله جلالی پندری دانشگاه یزد
7- دکتر کاووس حسن لی دانشگاه شیراز
8- دکتر سید احمد خاتمی دانشگاه شهید بهشتی
9- دکتر سعید خیرخواه دانشگاه آزاد اسلامی کاشان
10- دکتر ابوالقاسم رادفر دانشگاه آزاد اسلامی جیرفت
11- دکتر توفیق سبحانی انجمن ترویج زبان و ادبیات فارسی
12- دکتر محمد سلامتیان دانشگاه آزاد اسلامی کاشان
13- دکتر رضا شجری دانشگاه آزاد اسلامی کاشان
14- دکتر سیروس شمیسا دانشگاه آزاد اسلامی کاشان
15- دکتر قاسم صافی دانشگاه تهران
16- دکتر صفر عبدالله دانشگاه آلما آتی قزاقستان
17- دکتر فتح الله مجتبایی فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
18- دکتر مهدی محقق دانشگاه آزاد اسلامی کرج
19- دکتر فاطمه مدرسی دانشگاه ارومیه
20- دکتر مظاهر مصفا دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران
21- دکتر عبدالله موحدی محب دانشگاه کاشان
22- دکتر سید مهدی نوریان دانشگاه اصفهان
23- دکتر محمد جعفر یا حقی دانشگاه فردوسی مشهد
رئیس همایش : دکتر منصور دیاری بیدگلی
دبیر علمی : دکتر اصغر دادبه
دبیر اجرایی : دکتر عبدالرضا مدرس زاده
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 8:52 توسط مسعود فرزانگان
|
سعید نفیسی
| گردآوري: صديقه نوده‌فراهاني : |
|
استاد نفيسي با وجود پرورش در يك محيط اشرافي سطح بالا، بسيار ساده زندگي مي‌كرد و به ظاهر زندگي توجهي نداشت. دانسته‌هاي اجتماعي‌اش چنان بود كه با مردم هر طبقه صحبت مي‌كرد گويي از آنان بود. در ميان مردم عادي به جهت جواب سلام‌هاي گرم و احوال پرسي‌هاي صميمانه‌اي كه مي‌كرد محبوبيت ويژه‌اي داشت. سعید نفیسی از بیماری آسم رنج می‌برد و واپسين سال‌های عمر را در پاریس به‌سر می‌برد. هنگامي که برای باشندگي در نخستین کنگره‌ي ایران‌شناسان به تهران آمده بود در ۲۲ آبان ۱۳۴۵ در تهران درگذشت. وی را در تهران، در کنار قبر پدرش و در آرامگاهي به نام «سر قبر آقا» (ظهیر الاسلام) به خاك سپردند. |
«سعید
نفیسی» ادیب، تاریخ‌نگار، نویسنده، مترجم و شاعر ایرانی، بزرگ‌مردي بود كه
آثار گران‌مايه‌اش امروزه فراروي پژوهشگران و ادب‌دوستان ايران‌زمين است.
چيرگي او به تاریخ و ادبیات ایران، شوند(:باعث) آن شده بود تا شمار بسیاری
از نوشته‌هاي نثر و نظم فارسی را به شیوه‌ای علمی و پژوهشي به چاپ برساند و
از گمنامی بیرون آورد. کتابخانه‌ي شخصی و کم‌مانندی که به در گذر زمان گرد
آورده بود به او این امکان را می‌داد که به مهم‌ترین مآخذ تاریخی و ادبی
دسترسی داشته باشد.
+ نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 11:53 توسط مسعود فرزانگان
|
آدمـــــهـا کـه عـوض می شونـد
از سـلام و شـب بـخیـر گـفتـنشان مـی شود ایـن را فـهمیـد !
از بوسه هایشان ...از حـرف هـا و نـگاه هـا...
از گـودال هـای ِ عـمیـقی کـه بیـن ِ تــو و خـودشان می کـَـنـند
و تـویـش را پُــر از دلیـل مـی کُنند!!!!
از سـلام و شـب بـخیـر گـفتـنشان مـی شود ایـن را فـهمیـد !
از بوسه هایشان ...از حـرف هـا و نـگاه هـا...
از گـودال هـای ِ عـمیـقی کـه بیـن ِ تــو و خـودشان می کـَـنـند
و تـویـش را پُــر از دلیـل مـی کُنند!!!!
از : اهوازی
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 12:38 توسط مسعود فرزانگان
|
غزلی برای درخت
تو قامت بلند تمنای ای درخت
همواره خفته است
در آغوشت آسمان
بالایی ای درخت !
دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار
زیبایی ای درخت !
وقتی که بادها
در برگ های درهم تو لانه می کنند
وقتی که بادها
گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند
غوغایی ای درخت !
وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است
در بزم سرد او
خنیاگرغمین خوش آوایی ای درخت !
در زیر پای تو، اینجا شب است و شب زدگانی که چشمشان، صبحی ندیده است
تو، روز را کجا ؟!
خورشید را کجا ؟!
در دشت دیده غرق تماشایی ای درخت !
چون با هزار رشته تو با جان خاکیان، پیوند می کنی
پروا مکن ز رعد !
پروا مکن ز برق، که بر جایی ای درخت !
سر بر کش ای رمیده که
همچون امید ما
با مایی و یگانه و تنهایی ای درخت
همواره خفته است
در آغوشت آسمان
بالایی ای درخت !
دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار
زیبایی ای درخت !
وقتی که بادها
در برگ های درهم تو لانه می کنند
وقتی که بادها
گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند
غوغایی ای درخت !
وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است
در بزم سرد او
خنیاگرغمین خوش آوایی ای درخت !
در زیر پای تو، اینجا شب است و شب زدگانی که چشمشان، صبحی ندیده است
تو، روز را کجا ؟!
خورشید را کجا ؟!
در دشت دیده غرق تماشایی ای درخت !
چون با هزار رشته تو با جان خاکیان، پیوند می کنی
پروا مکن ز رعد !
پروا مکن ز برق، که بر جایی ای درخت !
سر بر کش ای رمیده که
همچون امید ما
با مایی و یگانه و تنهایی ای درخت
سیاوش کسرایی
+ نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 15:43 توسط مسعود فرزانگان
|
