نوروز درفش فرهنگ ايراني است
جشن و آيين نوروز را تنها ايرانيان يا پارسيزبانان و کساني که بخشي از جغرافياي پهناور فرهنگي ايران هستند، که امروز از ديد سرزميني و سياسي از ايران گسستهاند برپاي نميدارند و گرامي نميشمارند، بلکه ما ميبينيم که مردماني نوروز را ارج مينهند که نه ايرانياند، نه پارسيزبان و نه بخشي از آن جغرافياي پهناور فرهنگياند. از همين روست که من بر آنم که گوهرهي فرهنگ و منش ايراني به گونهاي در جشن و آيين نوروز به استواري و به شيوهاي بنيادين نهفته است. اين فسون فسانهرنگ و اين قلمرو گسترده که نوروز در جغرافياي فرهنگي جهان يافته است بازميگردد به اين که نوروز جشني و آييني است که هنجارها و بنيادها و ويژگيهاي فرهنگ و منش ايراني را بيش از هر جشن و هنجار و ويژگي ديگر باز ميدمد
میرجلال الدین کزازی
ایرج افشار
گرگ و شتر
آورده اند که گرگی و شتری خانه یکی شدند و قرار گذاشتند که از آن پس جدایی از میان برداشته شود و دو خانواده ، یکی بشمار رود و مابین کودکان آنها هم تفاوتی نباشد.روزی شتر برای تلاش معاش به صحرا رفت. گرگ یکی از بچه های او را خورد و در گوشه ای خزید. چون سروکله ی شتر از دور پیدا شد ، گرگ پیش دوید و گفت : ای برادر بیا که یکی از بچه هایمان نیست.
شتر بیچاره نگران شد و پرسید: یکی از بچه های من یا بچه های تو؟
گرگ پاسخ داد : رفیق بازهم من و تویی کردی؟ یکی از آن پاپهن ها!!!!
کتاب جوامع الحکایات و لوامع الرویات (به معنی داستانهای جامع و روایات درخشان) اثر سدیدالدین محمد عوفی که در حدود ۶۳۰ هجری قمری (نیمهٔ اول قرن هفتم هجری) نوشته شده است و در ۱۳۶۳، با تصحیح و توضیحنویسی جعفر شعار منتشر شد.
این کتاب مجموعهای از داستانهای دارای نکات تاریخی، اخلاقی و مذهبی پر از لطیفههای پارسی و کتاب گوشه ای از تاریخ تمدن و ادبیات جهان اسلام و ایران و یکی از بزرگترین مجموعه های داستانی قرن هفتم هجری قمری می باشد. این و مجموعاً یکصد باب تنظیم شده است. قسم اول شامل اتفاقات تاریخی است که از ابتدای آفرینش تا دوران خلفای عباسی پیش آمده است. مقصود نویسنده از جمعآوری داستانها در حقیقت بیان یک رشته معارف اخلاقی و پند و اندرز بوده است.
صالح وحدت بیدگلی
تصویرهای ماست
که تاریک می کند
مهر زلال را
ای کاش
جسم ما در آینه ی روح
خورشید گونه بود
افسوس !
آموختیم آنچه نمی بایست
چندان که روح نیز
همرنگ جسم شد
آنسان که روزگار
وین را نخوانده بودیم
دانایی
زشت است
آزمودن
مصیبتی است
اکنون
با روح و جسم تار
در خویش می کشیم
دنباله ای که جز هراس نمی آرد
سالروز درگذشت دكتر مصدق از مردان بزرگ تاريخ ايران،
دكتر محمد مصدق استاد دانشگاه، سياستمدار، دولتمرد و ايراندوست نامدار، دشمن سرسخت استعمار ملل و سلطه گران، رهبر جنبش ملي كردن صنعت نفت ايران و رئيس دولت در سالهاي 1330، 1331 و پنج ماه اول سال 1332 چهاردهم اسفند 1345 در بيمارستان نجميه تهران فوت شد.. دكتر مصدق در تمامي طول عمر سياسي خود به دمكراسي، حقوق بشر و آزادي هاي مرتبط با آن عميقا وفادار بود.
مانس اسپربر
مانس اسپربر روانشناس اتریشی در کتاب «تحلیل روانشناختی استبداد و خودکامگی»می نویسد:«برای فهم این نکته که چرا آدم قدرت طلب به هر وسیله ممکن درصدد تصاحب قدرت است، نیاز چندانی به روانشناسی نیست.اما وقتی کسی به چماقی که بر سرش فرود می آید به چشم عصای اعجازگر می نگرد و آن را می بوسد، برای فهم چنین حالاتی به شدت به روانشناسی نیازمندیم
اصغر فرهادی
شادی گرفتن جایزه اسکار را به هنرمندان سرزمین ایران به آن هایی که در این زمانه فرهنگ را گرامی می دارند و پایدار می دانند تبریک می گویم .
دهخدا
علي اكبر دهخدا رجل فرهنگي ـ سیاسی ايران و مولف فرهنگ دهخدا ساعت شش و نیم بعد از ظهر هفتم اسفند 1334 در 78 سالگی درخانه اش در تهران درگذشت
روز مهندس
نام نهادن روی روزها، بهانه ای است میمون و خجسته تا آن ها که شایسته مناسبت آن روزند یادآوری شوند.
من در این روز دکتر حسن شریفی بیدگلی را بیش از دیگر همشهریانم که در رشته های مهندسی دانش اندوخته اند، برای این روز به یاد می اورم و او را شایسته اهدا تبریک برای روز مهندس می دانم.
دکتر شریفی یکی از ایده پردازان و کوشندگان توسعه است، توسعه ایی با مرزهای فراتر از یک شهر و یک کشور. او با ارائه تئوری مهندسی شبکه انسانی، مبانی توسعه با «اندیشه جهانی و گام های کوچک» را با پشتکار بسیار زیاد و در درازنای زندگی خود، عملی کرده است .[1]
یادآوری دکتر شریفی در روز مهندس ، پاسداشت سال ها اندیشه ورزی او به خاطر آبادانی و پیشرفت مردم سرزمین ایران است.